Halve glazen

Want het leven gaat vaak over rozen. En soms over neurosen.

Kattenpersoontjes

Een van mijn oppasadressen als puber was een gezin met drie bewerkelijke kinderen. Dotjes waren het en de ouders ook want die zorgden voor gevulde keukenkastjes met vet en koolhydraten. Er waren twee nadelen. De dotjes hadden tal van regels en afspraken rondom het bedritueel die in het voordeel waren van de kinderen en in het nadeel van de oppas; oppassen was een baantje dat garant stond voor luierend geld.. Read More

Spul

Naast de trein, het kantoor, en een terras in de zomer, is de sauna toch wel bij uitstek de plek waar blogs zichzelf moeiteloos schrijven. Het is een broedplaats voor menselijke eigenaardigheden, en het bestaat uit tal van impliciete regels die makkelijk verkeerd begrepen kunnen worden. Smullen vin ik het. Het begint al bij de ingang waar men nog dik ingepakt in kleding voor de balie staat te wachten op.. Read More

Edison

Onlangs deed ik een bestelling in een webwinkel. Het was iets onbeduidends, een fotolijst, bij een evenzo onbeduidende kleine shop. Ik had betaald en klikte de bevestigingsmail open om de leveringstijd te checken en las een mail waarvan ik had gehoopt dat Paulien Cornelisse hem had ontvangen als input voor een column: ‘Edison, onze order robot, houdt u op de hoogte van uw bestelling’.  Dat vond ik opvallend en grappig. Het.. Read More

Huilende rug

Soms is er huilen met een beetje water Een troebel vochtig oog Of dikke biggels Zoute verdrietjes bij triviale taferelen Een zin, intonatie, aanblik Sijpelend, druppelend of plensend Soms met theatrale zwarte vegen Vaker ongezien Soms is het met woorden ‘Zie je die schattige baby?’ Of ‘kijk nou, dat leuke gezin’ Of ‘waarom lijk ik de enige die niet…?’ Zomaar opborrelend, als uit een verstopte afvoer  Zeggen de woorden ‘Hallo,.. Read More

Zachtlopen

Ik functioneer lekker op projecten, lijstjes, doelen. In de wervelwind die mijn hoofd is geven ze richting; een projectje is mijn reddingsboot tijdens een overstroming, hij koerst me naar de kade, geeft me vaste grond onder de voeten en daar vind ik dan een mega dopamineshot: gehaald, overwonnen, afgetikt. Een kers op de taart, een kroon op het werk, een medaille of een compliment. YES, heerlijk! Die adrenaline high en.. Read More

‘Omdat je stom bent’

Waarom kan ik niet normaal leren, maar moet ik alles woord voor woord in mijn hoofd stampen?  Waarom kan ik niet gewoon een beetje bladeren en globaal lezen zoals normale mensen? Waarom kan ik niet in stilte het nieuws of een film kijken maar wil ik de hele tijd schreeuwen van verontwaardiging, peilen wat de ander vind, iets opzoeken, iets vragen, iets zeggen, becommentariëren, of beoordelen?  Waarom moet ik mezelf.. Read More

Herinneraar

Onlangs las ik dat iemand op social media zichzelf beschreef als ‘een hoofd op pootjes’. Een tobber, een piekeraar, een veeldenkend mens. In de roos, dacht ik, dat ben ik ook. Voor me zag ik een levensgroot hoofd met twee dunne harkbeentjes beentjes eronder zoals een kleuter ze tekent. Ik ren graag en ik denk graag, alles ertussen negeer ik met gemak: buikgevoel, intuïtie, rouw, hartzeer. Ik denk en beredeneer… Read More

Adrenaline junk

Pushend en duwend Aan de barbells en het leven Door de weerstand heen Omhoog liftend Die dumbells, het gewicht De geest ook? Voor dag en dauw op Want bergen moeten verzet De gierende endorfine en adrenaline Verwarrend voor geluk Trots! Want gedaan Sterke vrouwen breken weerstand Na gedane arbeid Worden bergen echter heuvels Gebagatelliseerd en gebombardeerd Tot kleinigheden Andermans bergen beklim ik ook Samen overwinnen we ze wel Geld krijg.. Read More

Uitje

Ik ben een sjalotje. Een bescheiden uitje, met enige scherpte. Klein en vaak over het hoofd gezien in de groentenla. Ontdaan van m’n lagen, lig ik kernachtig en onopvallend te wezen. Ooit was ik een rode ui. Blinkend, met stralende buitenkant. Bestaand uit vele lagen, soms tot tranen toe drijvend. Haalde je er bij het schillen eentje af, dan bleef er genoeg over. Ik was een rode ui. Met een.. Read More

Tafereel

Ik zit met mezelf en een flat white in mijn favoriete koffietentje. In oude buurt, buiten in Het Park, dat absoluut z’n hoofdletters heeft verdiend met de vijvers, bloemen en kronkelpaadjes. Het ruikt naar versgemaaid gras, en als je het nog niet rook dan werd je je bewust van de gemaaidheid door het geluid van de grote zitmaaier verderop. Dat geluid is op zich jammer, maar de geur maakt veel.. Read More