Ja hoor.

Jan de Hoop is er en hij praat met de sint. Ik ben weer vergeten het vuilnis buiten te zetten. Haarelastiekjes zijn onvindbaar. Het is alsof ik ze opeet. Ik heb uiteraard te weinig tijd voor ontbijt.
De Douwe Egberts geurt haar gebrande bonen. Uit de accordeon vannde accordeonmeneer schalt een Amelie-achtig geluid. Ik wil eigenlijk huppelen en m’n Franse baret de lucht in gooien. Maar we zeggen enkel goedemorgen. De man met het blokjesoverhemd zit al op zijn plek. We lachen vriendelijk. Zoals trouwe coupegenoten betaamt.

Alles is hetzelfde. Behalve.
Mijn humeur.